Πολίτισα πόρνη

elele-cocuk-baba-

-Μαμά, θέλω να πάω στη Θεία Μπία.
-Περίμενε λίγο βρε αγόρι μου, να πιείς το γάλα σου και πας μετά.
-Όχι, τώρα θέλω είπε γκρινιάζοντας ο τρίχρονος Πετράκης.
Τι να έκανε η μάνα του, ήξερε πως αν δεν τον πάει δίπλα στη γειτόνισσα που τη φώναζε θεία, μπορεί να έκλαιγε συνέχεια.
Και όχι άδικα. Μόλις έμπαινε στο σπίτι της θείας Βαγγελίας, δεν θα έπινε μόνο το γάλα με το μπαγιάτικο ψωμί. Θα του έδινε γάλα με κακάο, μπισκότα και μπανάνα, αδιανόητα για τη φτωχική του οικογένεια.
Και όχι μόνο. Θα τον έκανε μπάνιο σε μπανιέρα, όχι στη σκάφη που τον έκανε η μάνα του, θα του μαγείρευε μπιφτέκια μεσοβδόμαδα, κάτι που στο σπίτι του τα έτρωγαν μόνο την Κυριακή, θα του έδινε σιδερένια παιχνίδια να παίξει, την ώρα που τα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς έπαιζαν ακόμα με πάνινες μπάλες.
Το μόνο που τον δυσκόλευε και τον έκανε να ντρέπεται, ήταν που όταν έμπαινε στο πεντακάθαρο σπίτι με τα γυαλισμένα πλακάκια και τα μωσαϊκά, έπρεπε να βγάζει τα παπούτσια του για να μη λερώσει. Και ένιωθε πολύ άσχημα που οι κάλτσες του ήταν πάντα τρύπιες.
Η κυρία Βαγγελία παντρεμένη από έρωτα με τον κυρ Γιάννη, πρόσφυγες από την Πόλη και οι δυο.
Ήταν από τις «παστρικές», πόρνη σε οίκο ανοχής της Πόλης που ίσως την μοναδική φορά που πήγε ο κυρ Γιάννης, την ερωτεύτηκε, την παντρεύτηκε και με το διωγμό ήρθαν στην Ελλάδα.
Φαρμακοτρίφτης στο επάγγελμα, έφτιαχνε τις συνταγές με τα φάρμακα από βότανα που του έδιναν οι γιατροί. Μια τέχνη που την έμαθε και επειδή ήταν σχολαστικός και μελετηρός, άρχισε να παρασκευάζει καλλυντικές κρέμες για τις πλούσιες κυρίες, άνοιξε και ένα κατάστημα στην οδό Φιλελλήνων και κέρδιζε πολλά χρήματα.
Τόσα που το σπίτι του ήταν το μοναδικό στη γειτονιά που είχε ψυγείο, πλυντήριο ρούχων και ηλεκτρική κουζίνα.
Αργότερα ήταν το πρώτο σπίτι που απέκτησε τηλεόραση.
Όταν ο Πετράκης είδε για πρώτη φορά τηλεόραση, δεν ξαναβγήκε σχεδόν ποτέ στη γειτονιά να παίξει με τα άλλα παιδιά.
Η γιαγιά του έξαλλη με την κόρη της:
-Θα το ξεχνωτίσει το παιδί από εμάς και δεν θα μας θέλει, ωρυόταν.
Η μάνα του όμως ήταν ήσυχη, δεν ήταν εύκολο να έχει τον Πετράκη και τον μικρότερο αδελφό του στα πόδια της όσο έκανε τις δουλειές του σπιτιού. Οι καυγάδες τους και η φασαρία που έκαναν συνέχεια την εκνεύριζαν.
Η κυρία Βαγγελία από τότε που ήρθαν στην Ελλάδα, έγινε τύπος και υπογραμμός. Δεν ξαναπήγε με άλλον άντρα και ήταν μια συμπαθέστατη γυναίκα. Δεν την έβαζαν όμως όλες στο σπίτι τους από τον φόβο μήπως ξεμυαλίσει τους αντράδες τους.
Είχε μεγαλώσει όμως και ο καημός ενός παιδιού ήταν μεγάλος. Δεν μπορούσε πια να κάνει παιδί και συμφώνησαν με τον άντρα της να υιοθετήσουν ένα. Αυτό κι αν ήταν αδιανόητο για τη γειτονιά! Τα παιδιά των ιδρυμάτων τα θεωρούσαν παρακατιανά, και σίγουρα ήταν άρρωστα. Ο κυρ Γιάννης όμως σαν κομμουνιστής δεν κώλωσε. Υιοθέτησαν ένα και μάλιστα σε μεγάλη ηλικία, πρέπει να ήταν γύρω στα δέκα όταν το έφεραν σπίτι.
Έμεινε πολύ λίγο καιρό μαζί τους και μετά, χωρίς να καταλάβει κανείς στην αρχή το λόγο, τον έστειλαν εσώκλειστο σε ένα πολύ καλό κολλέγιο στην Ελβετία.
Ένα μεσημέρι κρατούσε τον Πετράκη από το χέρι η θεία του και πηγαίνοντας στο φούρνο για το ψωμί, συναντήθηκαν με τον κυρ Δημητρό, το δάσκαλο της γειτονιάς.
Πρώτη φορά είδε τη θεία του αγριεμένη και τρόμαξε.
Προσπάθησε να την αποφύγει ο κυρ Δημητρός, αλλά πρόλαβε και του είπε:
-Ου να χαθείς παλιοκάθαρμα.
Με σκυφτό το κεφάλι έφυγε σχεδόν τρέχοντας ο δάσκαλος.
Το είχε πειράξει το υιοθετημένο ο ελεεινός.
Τα «πειραγμένα» παιδιά εκείνη την περίοδο ήταν κάτι πολύ κακό για την οικογένεια. Βούιξε η γειτονιά, το ψιθύριζαν όλοι μεταξύ τους και το δάσκαλο τον απομόνωσαν. Η ντροπή στην οικογένεια του δάσκαλου ήταν τόσο μεγάλη που τα πατζούρια του σπιτιού που έβλεπαν στο δρόμο δεν ξανάνοιξαν ποτέ και οι δυο του αδελφές έμειναν γεροντοκόρες. Κανείς δεν ήθελε να πάρει για γυναίκα την αδελφή του ανώμαλου.
Μεγάλωσε ο Πετράκης και οι σεξουαλικές του προτιμήσεις εξελίχτηκαν προς το ίδιο φύλο. Του τα «δίδαξε» ένας θείος του, αδελφός της μάνας του από όταν ήταν παιδί ακόμα, ίσως γι’ αυτό ταράχτηκε με τη συνάντηση Θείας και Δασκάλου. Φοβήθηκε πως θα τον καταλάβουν κι εκείνον.
Πέρασαν είκοσι περίπου χρόνια και το υιοθετημένο παιδί επέστρεψε.
Συναντήθηκαν τυχαία ένα βράδυ με τον Πετράκη σ’ ένα gay bar.
Έκπληξη, χαρές και γλέντι μέχρι το πρωί.
Απίστευτη συνάντηση όπου επιτέλους μίλησαν και οι δυο για την κακοποίηση που είχαν υποστεί.
Ανακούφιση, λύθηκαν απορίες και για λίγο διάστημα έκαναν παρέα.
Δεν πέρασε ένας χρόνος και ο υιοθετημένος πέθανε ξαφνικά.
Καρδιά είπαν οι γιατροί.
Μεγάλη απώλεια για τον Πετράκη, έχασε έναν σύμμαχο ζωής.
Τραγική λεπτομέρεια:
Στην κηδεία του παραβρέθηκαν μόνο 17 άτομα.
Κανείς από τη γειτονιά δεν ήθελε να πάει στην κηδεία του «πειραγμένου».
Στην κηδεία του δασκάλου που τον πείραξε πήγαν όλοι, δυο-τρεις εκατοντάδες κόσμου.
Η μάνα του Πετράκη τα ήξερε όλα χωρίς ποτέ να πει τίποτε.
Και ήταν αυτή που γηροκόμησε την Πολίτισα πόρνη γιατί αυτή μόνο μπόρεσε να την καταλάβει.
Ήταν αυτή που είχε τη δύναμη να αντιμετωπίσει επιθετικά τα απαξιωτικά βλέμματα της γειτονιάς.
Στην Πολίτισα πόρνη, η ζωή επεφύλαξε αξιοπρέπεια στα στερνά της, μετά τα όσα πέρασε.

Share

Το βλέμμα

Τον κάλεσε τελικά για καφέ στο ακριβό ξενοδοχείο που διέμενε για λίγες μέρες.
Είχαν χωρίσει πρόσφατα και εξαφανίστηκε όταν τον βρήκε στο κρεβάτι με άλλον.
Ήταν ξενοδοχείο γερόντων καλοντυμένων, με την υπεροψία να προσπαθεί να καλύψει την αγωνία του θανάτου στα πρόσωπά τους. Η μουσική, οι πίνακες, τα χρώματα ήταν όλα γλυκερά. Παραποιημένα για τις ανάγκες του γήρατος. Οι αντοχές της ηλικίας ελάχιστες και η παρουσία λίγων νέων ήταν αισθητικά βολική, μα πρακτικά άχρηστη.
Εκείνος, γύρω στα τριάντα με μάτια που το χρώμα του μπλε βρισκόταν σε διαρκή διένεξη με το πράσινο για το ποιό θα είναι εμφανές. Τελικά την εμφάνιση καθόριζε αυτός που κοίταζαν. Αν χρειαζόταν επίθεση έβγαινε μπροστά το πράσινο της πίκρας αφήνοντας με μια μικρή υπεροψία το μπλε πίσω. Εκείνο δεχόταν την υποτιθέμενη ήττα με ωριμότητα, βέβαιο πως σύντομα θα το αναζητήσουν για τη γαλήνη του. Κανένα από τα δυο δεν δεχόταν να συνυπάρξουν σαν γαλαζοπράσινα.
Γι’ αυτό το βλέμμα τον αγάπησε.
Στο δωμάτιο που ανέβηκαν διακριτικά, το πράσινο γινόταν επιθετικό, προσπαθώντας να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του.
Το μπλε της γαλήνης όμως τελικά τον έκανε να τον συγχωρέσει.

Share

Πέντε αισθήσεις: Γεύση

Εξαιρετικός μάγειρας.
Σπούδασε στις καλύτερες σχολές, του άρεσε πολύ να ετοιμάζει υπέροχες συνταγές αναμιγνύοντας τις γνώσεις που απέκτησε με την φαντασία του.
Ήθελε πάντα να δημιουργεί κάτι πρωτότυπο, να τολμά γευστικούς συνδυασμούς που οι άλλοι δεν τολμούσαν.
Continue reading «Πέντε αισθήσεις: Γεύση»

Share

Η μεγάλη δόση

Δεν είμαι «για μεγάλη δόση» μου είπε μια πολύ καλή μου φίλη σήμερα.
Σοκ.
Γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και πάντα όταν άνοιγα ένα θέμα για συζήτηση, έφτανε μέχρι ένα σημείο και μετά μου ζητούσε να σταματήσω.
Προβληματίστηκα πολύ.
Κατάλαβα πως εννοούσε πως της ήταν δύσκολο ν’ ακούει κάτι που για εμένα ήταν απλό, επειδή το είχα επεξεργαστεί, το είχα δουλέψει μέσα μου, με βοήθεια ή όχι αρκετό καιρό πριν, αλλά για την ίδια ήταν ψυχικά δύσκολο. Continue reading «Η μεγάλη δόση»

Share

Μαθημένη συμπεριφορά

Οι κινήσεις για να φτιάξω καφέ είναι πέντε.
1. Βάζω νερό στο ποτήρι
2. Βάζω καφέ
3. Βάζω ζάχαρη
4. Το χτυπάω
5. Βάζω παγάκια
Τον τελευταίο καιρό έρχεται συχνά μια φίλη στο σπίτι όπου ετοιμάζω δυο καφέδες. Στον δικό της βάζω άσπρη ζάχαρη και στο δικό μου μαύρη.
Τις τρεις πρώτες φορές στο δικό μου δεν έβαζα ζάχαρη και το καταλάβαινα όταν έπινα την πρώτη πικρή γουλιά.
Ερμηνεία : Επειδή η κίνηση της ζάχαρης είχε γίνει βάζοντας την άσπρη στη φίλη μου, δεν την επαναλάμβανα.
Αυτό ακριβώς είναι η μαθημένη συμπεριφορά. Continue reading «Μαθημένη συμπεριφορά»

Share

Ο Σατράπης

Γνωρίστηκαν στη γειτονιά που έμεναν οι οικογένειές τους, ερωτεύτηκαν και σε λίγο καιρό παντρεύτηκαν.
Όλα πολύ ωραία στην αρχή.
Εκείνος μεγαλοϋπάλληλος σε μια τράπεζα σε μια εποχή που μπορούσε να έχει και τα δωράκια του από τους πελάτες, μικρομεσαίους και μικροβιοτέχνες, όποτε μπορούσε να τους διευκολύνει.
Στην ουσία δημιουργούσε τεχνητά και φανταστικά προβλήματα στους πελάτες που είχαν πλήρη άγνοια και παρουσιαζόταν μετά σαν σωτήρας παίρνοντας το κάτι τις του, δίνοντας και στον διευθυντή του ένα μικρό μέρος για να έχει την απαραίτητη κάλυψη. Αυτό κράτησε πάνω από τριάντα χρόνια μέχρι που πήρε σύνταξη. Continue reading «Ο Σατράπης»

Share

Ο έρωτας μέσα στο χρόνο

Τον Τάσο η παρέα δεν τον πολυκαταλάβαινε. Όλοι πίστευαν στον κεραυνοβόλο έρωτα. Στον έρωτα που έρχεται με την πρώτη ματιά και είναι ασυγκράτητος.

Μπορεί να ήταν μεγάλη η ένταση και το πάθος τις πρώτες φορές όταν γνώριζε κάποιον. Μπορεί να πέρναγε βραδιές μαζί του, όπου το σεξ τους έκανε ακόμα και να ζαλίζονται, αλλά μέχρι εκεί.
Από το στόμα του το «σ’ αγαπώ» δεν έβγαινε. Τη θεωρούσε ιερή και την πρόσφερε μετά από πολλή παρατήρηση του άλλου. Continue reading «Ο έρωτας μέσα στο χρόνο»

Share

Με έναν ή με πολλούς;

Είναι κάποιοι άντρες που δεν επιτρέπεται να είναι μονογαμικοί. Είναι άδικο να τους περιορίσεις μέσα σε μια σχέση.
Την ηδονή που μπορούν να προσφέρουν απλόχερα την χρειάζεται κάθε «θηλυκή» ή «αντρική» ψυχή.
Δεν γίνεται ν’ ανήκουν, πρέπει να είναι κοινοί και να έχουν μια διαφορετική φροντίδα από τους άλλους. Continue reading «Με έναν ή με πολλούς;»

Share

Με ποιο στοιχείο της φύσης μοιάζεις;

Πάρτε ένα οποιοδήποτε στοιχείο της φύσης.
Στερεό, υγρό ή αέριο.
Παρατηρείστε το λίγο πιο προσεκτικά, και καταγράψτε το πώς συμπεριφέρεται στο φυσικό του περιβάλλον.
Πού βρίσκεται, τι μορφή έχει, τι υφή έχει, πόση είναι η καθαρότητά του, αν αναμιγνύεται εύκολα ή δύσκολα με άλλα υλικά.
Στην ανάγκη διαβάστε και τον τρόπο που δημιουργείται, ποιες διεργασίες της φύσης τον κάνουν να είναι σαν τελική υπόσταση.
Κοιτάξτε μετά γύρω σας, στους γνωστούς σας ανθρώπους.
Κάθε χαρακτήρας αντιστοιχεί στη συμπεριφορά ενός υλικού στη φύση.
Η ομοιότητα θα σας αφήσει άφωνους. Continue reading «Με ποιο στοιχείο της φύσης μοιάζεις;»

Share

Οι τέσερις πράξεις στον έρωτα

Τα τέσσερα στάδια της ζωής του ανθρώπου είναι όσες και οι βασικές μαθηματικές πράξεις.
Από τη γέννηση μέχρι και την εφηβεία προσθέτεις.
Για να μεγαλώσεις, να τραφείς, να μάθεις παίζοντας, να πας σχολείο, να δυναμώσεις γυμνάζοντας το σώμα.
Προσθέτεις ύψος, βάρος γνώσεις.
Είναι η περίοδος της δίψας για καινούρια πράγματα, ο ενθουσιασμός, η τόλμη και η ελάχιστη αντίληψη των κινδύνων. Η περίοδος που ρουφάς σαν σφουγγάρι κάθε τι καινούριο, που θέλεις ν’ αλλάξεις τον κόσμο. Που απορρίπτεις κάθε τι παλιό βέβαιος πως θα χτίσεις το δικό σου το καινούριο.
Αμφισβητείς τα πάντα γοητευμένος από κάθε τι πρωτόγνωρο και ο συντηρητισμός είναι ο μεγάλος σου εχθρός. Continue reading «Οι τέσερις πράξεις στον έρωτα»

Share