Ο καθένας θέλει το παραμύθι του

Κοιτάξτε προσεκτικά ένα παιδί που του διηγούνται ένα παραμύθι.
Είναι σιωπηλό, ενθουσιασμένο, με τις κόρες των ματιών του διεσταλμένες από την αγωνία και την προσοχή του όλη στα γεγονότα που ακούει.
Ζει μέσα στο παραμύθι, ταυτίζεται με τους ήρωες, όχι μόνο με το μυαλό αλλά στο κορύφωμα κάνει και κινήσεις σαν να συμβαίνουν μπροστά του όλα αυτά και να συμμετέχει και με το σώμα του.
Όταν πια τελειώσει η αφήγηση, είναι ήσυχο σαν να έχει κάνει το καθήκον του, έχει ξεχάσει οτιδήποτε συμβαίνει στην πραγματικότητα και το έκανε να ανησυχεί ή να μην είναι ευχαριστημένο.
Αυτό που κάνει ένα παραμύθι να έχει τόση δύναμη στην ψυχή ενός παιδιού είναι το γεγονός πως του δείχνει τον κόσμο που θα ήθελε να βρίσκεται, τον ήρωα που θα ήθελε να είναι και τον κακό που θα κατατροπώσει. Διαβάστε περισσότερα «Ο καθένας θέλει το παραμύθι του»

Share

Τέσσερις πράξεις – Τέσσερις χαρακτήρες

Θα μπορούσε κανείς να κατατάξει τους χαρακτήρες των ανθρώπων σε τέσσερις κατηγορίες, όσες είναι και οι τέσσερις πρώτες και βασικές πράξεις στα μαθηματικά: πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμός και διαίρεση.
Η κάθε κατηγορία έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, στα οποία μπορεί να πει κάποιος πως του ταιριάζουν στη ζωή του ή όχι. Διαβάστε περισσότερα «Τέσσερις πράξεις – Τέσσερις χαρακτήρες»

Share

Ο πραγματικός χαρακτήρας φαίνεται στο χωρισμό

Πόσο μισάνθρωπος μπορεί να είναι κάποιος που χωρίζει προκαλώντας στον πρώην αγαπημένο του πόνο συνειδητά.
Που φεύγει από μια σχέση σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Αυτός που είναι ανίκανος να πει ένα ευχαριστώ γι’ αυτά που έζησε.
Υπάρχουν τρία στάδια σε μια σχέση: η γνωριμία, το διάστημα που θα είναι το ζευγάρι μαζί και ο (πιθανός) χωρισμός.
Στο χωρισμό φαίνεται ξεκάθαρα το είδος του ανθρώπου. Εκεί αποκαλύπτεται ο πραγματικός του χαρακτήρας, αν είναι έντιμος, αν είναι καλός, αν είναι συμπονετικός ή τίποτε απ’ όλα αυτά. Διαβάστε περισσότερα «Ο πραγματικός χαρακτήρας φαίνεται στο χωρισμό»

Share